Geloven
zoals geschreven staat
"Zoals geschreven staat" geeft
een beperking aan.
Blijkbaar gaat het niet over geloven
zomaar, over geloven met goede bedoelingen, of geloven in de zin
van "je kunt niet alles beredeneren", "je moet je overgeven" enz.
Geloven
zoals geschreven staat is tamelijk eenkennig.
Dit geloven is een vertrouwen dat het hebben moet van zich
buigen voor de tekst. Lees je wat je leest, weet je wat je
leest ? (Hand. 8,30). Het geschrevene en lezen wat geschreven staat,
hoe geschreven staat, roepen elkaar op, ondersteunen elkaar, vragen om
meer ervaren (leren) lezen.
GEloven zoals geschreven staat.
Zoals in het Credo: "...
op de derde dag volgens de schriften. Of zoals, nog steeds nauwelijks
gelezen of begrepen, in Johannes 7,38 staat: geloven zoals de
Schrift zegt. Het gaat over geloven zoals de Schrift zegt, over
bijbels geloven .
De richting zoals de Schrift zegt
betekent een verruiming van de horizon op een wijze die niet te overzien
is. Niet meer ik, mijn gevoel, mijn inzicht, of mijn ervaring
is mijn eerste bron van het vertrouwen dat geloven heet. Het gaat niet
meer over mij. Niet ik ben nog aan het woord.
Aan de orde is wat zich
als geschreven, als tegoed aandient. De lezer leent zijn stem aan de
tekst. Je hoort wanneer het hardop en goed gebeurt, de stem van de Schriften.
Een ander geluid, het geluid van een ander, bijvoorbeeld: his
masters voice.
Het lezen van de Schriften betekent
in aanraking komen met woorden, verhalen, teksten van ver voor onze
oorsprong. In hen komt aan het woord wat onze oorsprong voorafgaat.
Wie leest geef stem aan wat als Schrift gegeven is. Daarmee is niet alles
duidelijk, geenszins. Maar de eerste woorden zijn gegeven. Iemand laat
van zich horen. Leesgenoten gevraagd, medelezers.
Jan Engelen, 25 juli 2006
|